50/30/20 kuralının anlamı
Bütçe yapmayı denediyseniz ve iki hafta sonra pes ettiyseniz, sorun genellikle karmaşıklıktır. Çoğu bütçe, 30 kategoriyi takip etmenizi ve her gece bir elektronik tabloyu güncellemenizi ister. 50/30/20 kuralı bunu hatırlamanız kolay olan üç kutuya indirger:
- %50 ihtiyaçlar — kira veya mortgage, market alışverişi, faturalar, ulaşım, sigorta, minimum kredi ödemeleri.
- %30 istekler — dışarıda yemek, yayın hizmetleri, hobiler, seyahat, daha ucuz alabileceğiniz şeylerin güzel versiyonu.
- %20 tasarruf ve borç — acil durum fonu, yatırımlar ve herhangi bir borçta minimumun üzerindeki ek ödemeler.
Yüzdeler, vergi sonrası geliriniz üzerinden uygulanır — hesabınıza gerçekten yatan para. Bölünecek olan budur.
Neden üç kutu, otuz kategoriden daha iyidir
Ayrıntılı bütçeler, sürekli bakım gerektirdikleri için başarısız olur ve insan olmanızdan dolayı sizi cezalandırır. 50/30/20 yöntemi, affedicidir. Kahveye ne kadar harcayacağınızı veya sinemaya ne kadar harcayacağınızı önceden kesin olarak belirlemeniz gerekmez. Toplam "istekleriniz" %30 civarında kaldığı sürece, sorun yoktur.
Ayrıca, takasları belirgin hale getirir. Bu ay daha pahalı bir tatil mi istiyorsunuz? Bu, istekler kutusundan çıkar, bu nedenle o kutudaki başka bir şey daha küçük olur. Kural, belirsiz suçluluğu kendinizle net bir konuşmaya dönüştürür.
Bunu beş dakikada nasıl kurarsınız
- Aylık vergi sonrası gelirinizin ne olduğunu bulun. Değişiyorsa, son üç ayın ortalamasını alın.
- Üç hedef miktarınızı elde etmek için 0.5, 0.3 ve 0.2 ile çarpın.
- Sabit ihtiyaçlarınızı listeleyin ve bunların %50 hedefinin içine sığdığını kontrol edin. Sığmıyorsa, bu sizin harekete geçmeniz için ilk sinyalinizdir.
- Tasarrufların otomatik olarak nereye gideceğine karar verin — ideal olarak, maaş aldığınız gün bir transfer.
- Geride kalan her şeyin istekler kutusuna akmasına izin verin ve bunu serbestçe harcayın.
İpucu: önce kendinize ödeme yapın. Gelir geldiği anda %20'nizi tasarruflara aktarın, harcama şansınız olmadan. Ayın sonunda iradeye dayanan bir bütçe nadiren hayatta kalır.
Kuralı gerçek hayata uyarlamak
Rakamlar bir başlangıç noktasıdır, bir yasa değil. Birçok durum ayarlamalar gerektirir:
- Yüksek kira alanları: eğer konut yalnızca gelirinizin %45'ini alıyorsa, katı bir %50 ihtiyaç sınırı gerçekçi değildir. %60/20/20 hedefleyin ve buna ulaşmak için bir hedef olarak bakın.
- Aggresif borç ödemesi: eğer yüksek faizli borçları kapatıyorsanız, isteklerden borç alın ve %50/20/30 gibi bir şey uygulayın.
- Düzensiz gelir: serbest çalışanlar, en düşük tipik aylarına göre bütçe yapmalı, ardından iyi ayları tasarrufları aşırı finanse etmek için bir fırsat olarak değerlendirmelidir.
Önemli olan, oranları bükseniz bile üç kutu yapısını korumaktır. Yapı, bunun kalıcı olmasını sağlar.
Zor kısım: her harcamanın hangi kutuya ait olduğunu bilmek
Geliri kağıt üzerinde bölmek dakikalar alır. Gerçek zorluk, paranın nereye gittiğini takip etmektir. Bir spor salonu üyeliği ihtiyaç mı yoksa istek mi? O market alışverişi kısmen atıştırmalık mı? Çoğu insan burada kuralı terk eder, çünkü her işlemi manuel olarak ayırmak sıkıcıdır.
İşte burada otomasyon, disiplinden daha önemlidir. FinMan ile bankanızdan işlemleri tek tıklamayla içe aktarabilirsiniz, böylece her satın alma zaten kaydedilir. Oradan ihtiyaçlar, istekler ve tasarruflar için kategoriler atarsınız ve uygulama her hedefe karşı sürekli bir toplam tutar. Aşırı harcayıp harcamadığınızı merak etmek yerine, uygulamayı açar ve bu ay her kutuda ne kadar alan kaldığını tam olarak görürsünüz.
Unutulan daha karmaşık maliyetler için de aynı şey geçerlidir. Fatura ve yakıt, ihtiyaçlar kutusunda kesinlikle yer alır ve bunları küçümsemek kolaydır. FinMan, bir sayaç veya yakıt fişinin fotoğrafını çekmenizi sağlar ve rakamları otomatik olarak okur, böylece ihtiyaçlar toplamınız gerçekliği yansıtır, üç ay önceki bir tahminden değil.
Kaçınılması gereken yaygın hatalar
- Düzensiz faturaları unutmak. Yıllık sigorta veya araç kaydı, onları görmezden gelirseniz aylık bütçeyi mahvedebilir. Bunları 12'ye bölün ve ihtiyaçlar kutunuzda bu miktarı ayırın.
- İstekleri ihtiyaç olarak sınıflandırmak. Bir telefon planı ihtiyaçtır; sınırsız premium katman kısmen bir istektir. Dürüst olun, çünkü ihtiyaçları şişirmek, bütçelerin sessizce başarısız olmasının yoludur.
- %20'yi maksimum olarak almak. Daha fazla tasarruf edebiliyorsanız, yapın. Kural, geleceğiniz için bir zemin, tavan değil.
- Yılda bir kez kontrol etmek. İlk başta ayda bir bölümlerinizi gözden geçirin. Gerçek harcama kalıplarınızı öğrenmek birkaç döngü alır.
Bir araya getirmek
50/30/20 kuralı, hatırlanması yeterince basit ve gerçek hayatta hayatta kalacak kadar esnek olduğu için başarılıdır. Üç hedefinizi belirleyin, tasarruflarınızı otomatikleştirin ve sıralamayı yönetmek için bir takipçi kullanın, böylece enerjinizi veri girişi yerine kararlar üzerinde harcayın. Birkaç ay içinde gerçek yaşam maliyetinizi, isteklerinizin nasıl sessizce arttığını ve gerçekten ne kadar tasarruf edebileceğinizi bileceksiniz. O netlik — mükemmellik değil — bir bütçenin tutulmaya değer olmasını sağlar.